Ontdek mijn verslag van de montage van de Somalische MiG-21MF van Eduard in 1/72 (Weekend Edition): verftrucs, het aanbrengen van decals en realistisch verouderen. Perfect voor zowel beginnende als ervaren modelleerders!
De MiG-21: Een icoon uit de Koude Oorlog
De MiG-21 (NAVO-codenaam: Fishbed) is een iconisch Sovjet-gevechtsvliegtuig uit de Koude Oorlog. Ontworpen door het ontwerpbureau Mikoyan-Gurevich in de Sovjet-Unie, begon de ontwikkeling ervan in 1953 als antwoord op de behoefte aan een supersonisch onderscheppingsvliegtuig. Na de Koreaanse Oorlog was de ontwikkeling van een snelle en wendbare interceptor immers noodzakelijk geworden. In die tijd bestond de Sovjet-jachtvloot nog grotendeels uit subsonische MiG-15’s en MiG-17’s. Er was weliswaar de MiG-19, die in 1955 in dienst werd genomen en het eerste supersonische Sovjet-jachtvliegtuig was, maar deze bevredigde niet volledig. De MiG-19 werd dan ook snel vervangen door de MiG-21. De Fishbed maakte zijn eerste vlucht in 1955 en werd in 1959 in dienst genomen als MiG-21F. Tijdens de Koude Oorlog werd de MiG-21 het belangrijkste onderscheppingsvliegtuig van de luchtmachten van het Oostblok, maar niet alleen daar. Het was ook een enorm exportsucces en werd gebruikt door talrijke luchtmachten in Afrika, Azië, het Midden-Oosten en zelfs Latijns-Amerika (Cuba). Het toestel werd zelfs in licentie geproduceerd in China.
Waarom een Somalische MiG-21MF?
In de kit die ik bezit, had ik zeker de mogelijkheid om te kiezen voor een “klassiekere” uitvoering, zoals een Poolse, Tsjechische of Russische kleurstelling. Maar ik wilde iets “exotischers” doen. Bovendien is het avontuur van de MiG-21’s binnen de Somalische luchtmacht misschien minder bekend. De MiG-21’s werden in de jaren 70 door Somalië aangeschaft en ingezet tijdens de Ogaden-oorlog. In 1977 probeerde Somalië de controle over Ogaden, een Ethiopisch gebied waar voornamelijk Somaliërs wonen, over te nemen. Tijdens het korte conflict bleken de MiG-21’s echter niet opgewassen tegen de Ethiopische Northrop F-5E Tiger II’s. Het conflict eindigde in 1978. Ik koos ervoor om een Somalische MiG-21 te bouwen, zoals deze er waarschijnlijk uitzag in die periode, met een woestijncamouflage.
De Eduard Weekend Edition-kit: Kwaliteit en eenvoud
De kit bevat drie grijze plastic spruitstukken met mooie diepe graveringen en geen gietresten. Het is een vrij recente mal van Eduard (2018). Meer details zijn te vinden op de website Scalemates. Een transparante plastic spruitstuk, twee decalvellen en een montagehandleiding completeren de doos. Deze “weekend”-editie is ideaal voor beginners, die het prettig zullen vinden dat er geen photo-etched delen of andere resin accessoires in zitten, die sommigen kunnen afschrikken. Al met al is de kit van zeer goede kwaliteit en alles past moeiteloos in elkaar. Eduard heeft een uitstekende reputatie, en die is duidelijk niet onterecht. Deze kit vormt daarop geen uitzondering en is een genot om te bouwen. Voor wie het realisme van het eindproduct wil vergroten, bevat de handleiding op de laatste pagina een lijst van beschikbare resin accessoires, foto-etched delen en maskers bij Eduard. Maskers kunnen het schilderwerk voor beginners aanzienlijk vergemakkelijken, dus het is altijd een verstandige keuze.
Gereedschappen en verbruiksartikelen: De modelleurstoolkit
Zoals gewoonlijk had ik mijn zijsnijtang, een mesje met een nieuw lemmet, enkele pincetten, een vijl en een snijmat bij de hand. Ik gebruik Tamiya Extra Thin Cement, dat zeer gemakkelijk te gebruiken is en een zeer precieze lijmverbinding mogelijk maakt door capillariteit. Voor het schuren gebruikte ik verschillende kleine schuursponsjes met verschillende korrels (200, 400 en 600). Ik moet toegeven dat de montage zeer eenvoudig was en dat ik geen vulmiddel hoefde te gebruiken. Het schuren was dan ook zeer beperkt. Wat verf betreft, gebruikte ik voornamelijk Vallejo-verven. Voor de binnenkant van de cockpit gebruikte ik Vallejo Air-interieurgroen (71.331). Voor de camouflage koos ik voor de onderkant een lichtblauw (70.902), verdund met wit (70.951) in een verhouding van 2/3 tot 1/3. Voor de bovenkant koos ik voor een mengsel van 2/3 zandgeel (70.837) en 1/3 oker (70.913). Het zandgeel leek me wat koel, dus besloot ik 1/3 oker toe te voegen om de tint warmer te maken. Voor de landingsgestelbakken koos ik voor een middelgrijs. Om de basisuitrusting compleet te maken, voegde ik enkele kwasten, mijn airbrush en compressor toe, evenals glanzende vernis, matte vernis en Microsol en Microset voor de decals.
De voorbereiding is voltooid!
In deel 2 gaan we aan de slag met de montage van de subassemblages en de eerste stappen van het schilderwerk. Kom volgende maand terug voor het vervolg!
Laat intussen gerust je commentaar achter en vertel ons bijvoorbeeld welke Eduard-kit jouw favoriet is!
