Vervolg van ons project om een Mikoyan-Gurevitsj Mig-21 MF van Somalië te reproduceren, gestationeerd in Mogadishu rond 1991. In de vorige aflevering hebben we de geschiedenis van dit iconische vliegtuig uit de Koude Oorlog besproken en ook de rol van deze toestellen tijdens de Ogaden-oorlog. Nadat we het Eduard-kit hebben behandeld, is het nu tijd om aan het werk te gaan. In dit deel doorloop ik de belangrijkste fasen van de montage, zoals ik ze heb uitgevoerd.
De cockpit
Zoals vaak gebruikelijk is, begint men de bouw van een model met de assemblage van de cockpit. De Eduard-kit vormt hierop geen uitzondering en ik ben begonnen met het samenstellen van de cockpit en de voorste landingsgestelbak. Het geheel is niet moeilijk te monteren. Op deze schaal blijken sommige onderdelen echter erg klein. Dat is niet verrassend, maar het vereist wel veel voorzichtigheid tijdens de montage. Wetende dat de cockpit, eenmaal voltooid en geïntegreerd in de romp, nauwelijks zichtbaar zal zijn, kan dit frustrerend lijken. Uiteindelijk geeft het toch voldoening dat men aandacht heeft besteed aan deze details. Ik heb Vallejo Air 71.331 “interieur groen” gebruikt. Deze kleur leek het meest op wat ik beschikbaar had en gezien de geringe zichtbaarheid na het sluiten van de cockpit vond ik dit voldoende.


Na een laag glansvernis heb ik de decals aangebracht en vervolgens beschermd met mat vernis. De decals waren niet eenvoudig aan te brengen vanwege het reliëf van knoppen en instrumenten op het plastic. De passing is trouwens verre van perfect, dat geef ik toe.
Integratie van de onderdelen in de romp en montage van de vleugels



De passing van de onderdelen is uitstekend. Het monteren van het vleugelplan op de romp verloopt heel gemakkelijk. Daarna worden de rolroeren toegevoegd. Het is niet mogelijk de stand van de kleppen te veranderen zonder ingrijpende aanpassingen. De buitenste rolroeren kunnen echter wel met een bepaalde hoek worden geplaatst. Omdat het rolroeren betreft, moet de positie tegengesteld zijn aan de andere zijde. Als bijvoorbeeld het rechter rolroer naar beneden staat, moet het linker omhoog (bocht naar rechts). Ik laat ze horizontaal, omdat mijn toestel geparkeerd staat op de grond.
Op dit moment plaats ik het landingsgestel en de kleppen van de wielbakken nog niet. Deze monteer ik pas op het einde, net als de pitots en andere kleine onderdelen die tijdens het schilderen en verouderen beschadigd zouden kunnen raken.
Schilderen: van primer tot camouflage
Voor de primerfase heb ik de cockpitkap, die eerder was afgeplakt, groen geschilderd. Vervolgens heb ik het hele vliegtuig zwart gespoten (Vallejo primer) met witte vlekken (mottling) om bepaalde zones later bij het aanbrengen van de camouflagekleur lichter te maken
Opmerking: Voor het aanbrengen van de zwarte primerlaag heb ik de stijlen van de cockpitkap groen geschilderd, zoals het interieur. Zo lijken de beugels groen door de kap heen, zoals in werkelijkheid, en niet zwart.


Daarna, eenmaal de wielbakken afgeplakt, is de onderzijde lichtblauw geschilderd. De bovenzijde kreeg een zand- en groencamouflage. Eerst heb ik de bovenzijde volledig in zandgeel gespoten en daarna de groene vlekken vrijhandig met de airbrush aangebracht. Dit was voor mij de eerste keer, want normaal maskeer ik het model met zelfgemaakte maskers, bijvoorbeeld met patafix. Helaas ging het effect van mijn mottling verloren door de opeenvolgende lagen camouflage.



Tot slot heb ik de neusconus intens groen geschilderd.
Het model krijgt vorm! In Deel 3 zullen we de decals, verwering en afwerking behandelen voor een realistisch resultaat. Tot snel!
